پیشاپیش شهادت مظلومانه ی حضرت علی (ع) را به همه ی شما تسلیت عرض می کنم

روز محشر وقت پرسیدن ز من رب جلی

گفت: تو غرق گناهی ، گفتمش: یا رب بلی

گفت: پس آتش نمی گیرد چرا روح و تنت؟

گفتمش: چون حک نمودم رو قلبم یا علی

بيا در ساحل غمناک بودن ، براي لحظه اي يک رنگ باشيم

بيا تا مثل شب بوهاي عاشق ، شبي هم ما کمي دلتنگ باشيم

بيا تا در لحظه سرخ نيايش ، رود روي ابر پاک و ساده باشيم

بيا هر وقت باران باز باريد ، براي گل شدن آماده

 کاش روز دیدنت فردا نبود!!!

کاش میشد هیچ کس تنها نبود

 کاش میشد دیدنت رویا نبود

گفته بودی با تو می مانم !! ولی

رفتی و گفتی و اینجا جا نبود

سالیان سال تنها مانده ام

شاید این رفتن سزای من نبود

من دعا کردم برای بازگشت

دست های تو ولی بالا نبود

باز هم گفتی که فردا میرسی

کاش روز دیدنت فردا نبود

تو که یک گوشه ی چشمت غم دنیا ببرد

حیف است که تو باشی و مرا غم ببرد

از همه دوستان معذرت می خوام که اپ نمی کنم

و یا حداقل به وبلاگشون سر نمی زنم

یه مشکلی برام پیش اومده

برطرف که بشه دوباره مثل قبل کانکت می شم

قاصدك ها راست مي گويند

متن از دوست خوبم پروانه و عکسشم مال خودمه

 حقیقت دارد 

به من می گفت تنهایی غریب است

ببین با غربتش با من چه ها کرد

 
تمام هستی ام بود و ندانست

که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

 
و او هرگز شکستم را نفهمید

اگر چه تا ته دنیا صدا کرد

همیشه دوست داشتم بلبلی بودم و زیباترین ترانه ها را برایت می سرودم...

یا اینکه نویسنده ای بودم و بهترین داستان ها را برایت می توشتم...

و یا اینکه پروانه ای بودم و گرد شمع وجودت می چرخیدم...

ولی افسوس و صد افسوس!

نه بلبلی هستم...

نه نویسنده ای...

و نه پروانه ای...

بلکه تنها وجود ناتوانی هستم که تو را بیش از همه دوست می دارم...

با همه وجودم...

گذشت زمان بر آن ها که منتظر مي مانند بسيار کند،بر آن ها که مي هراسند بسيار تند

بر آن ها که زانوي غم در بغل مي گيرند بسيار طولاني

 و بر آن ها که به سرخوشي مي گذرانند بسيار کوتاه است

 اما، بر آن ها که عشق مي ورزند زمان را آغاز و پاياني نيست.

گفته بودی که چرا محو تماشای منی

  آنچنان مات که یکدم مژه بر هم نزنی

مژه بر هم نزنم تا ز دستم نرود

 ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی

تو مقدسی مثل عبادتم ، تو رو دوست دارم مثل سعادتم

به تو محتاجم و احتیاج من ! عادته نمی شه ترک عادتم !

تو نمای کامل صداقتی ، واسه من همیشه در نهایتی !

لذت تلاوت یه آیه ای ... دلنشین از تو هر حکایتی ...

با تو هم صداشدن نیت من ، سایه ی بلند تو روی سرم حافظ ثبات و امنیت من !

مثل نوری خالی از غبار ، مثل خواستن ، خواستن دیوانه وار !

مثل یه عتیقه پاک و بی نظیر اما در دست من بی اعتبار ...

تو برای من عزیزترین کسی ، گل بی عیبی که دور از دسترسی ...

زندگی برای من خواستنیه با تو هم صحبت و عیسی نفسی ...

تو گرانبهاترین عتیقه ای از تو غافل نمیشم دقیقه ای

چه کسی می گوید که گرانی اینجاست؟

دوره ی ارزانیست

چه شرافت ارزان

تن عریان ارزان

و دروغ از همه چیز ارزانتر

آبرو،قیمت یک تکه ی نان

و چه تخفیف بزرگی خوردست ، قیمت هر انسان

هرگز ندیدم بر لبی لبخند زیبای تو را

هرگز نمی گیرد کسی در دل من جای تو را

صد جام اگر آرند یک بار کند مستم

یک بار نگاه یار صد بار کند مستم

فلق بود که پرسید ، سوار اسمان مکثی کرد

رهگذر شاخه ی نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید

:و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت

نرسیده به درخت کوچه باغی است که از خواب خدا سبز تر است

.ودر ان عشق به اندازه ی پرهای صداقت ابی است

می روی تا ته ان کوچه که او پشت بلوغ, سر بدر می اورد

پس به سمت گل تنهایی می پیچی ,دو قدم مانده به گل

پای فواره ی جاوید اساطیر زمین میمانی

.و ترا ترسی شفاف فرا میگیرد

:در صمیمیت سیال فضا, خش خشی می شنوی

کودکی میبینی

رفته از کاج بلندی بالا,جوجه بردارد از لانه ی نور

و از او می پرسی


خانه ی دوست کجاست؟

و الهه ي عشق مرا صدا زد

عشق را هيچ آرزو نيست مگر آنكه به ذات خويش در رسد.

اما اگر شما عاشقيد و آرزويي مي جوييد... آرزو كنيد كه ذوب شويد

و همچون جويباري باشيد كه با شتاب مي رود و براي شب آواز مي خواند.

آرزو كنيد كه رنج بيش از حد مهربان بودن را تجربه كنيد.

و چه زيباست ديدن شوق زندگي در چشمان معشوق

از کوچه ی زیبای تو امروز گذشتم

دیدم که همان عاشق معشوقه پرستم

یک لحظه به یاد تو در آن کوچه نشستم

دیدم که ز سر تا به قدم شوق و امیدم

هر چند که گل از خرمن عشق نو نچیدم

آن شور جوانی نرود لحظه ایی از یاد

ای راحت جان و دل من خانه ات آباد

با یاد رخت این دل افسرده شود شاد

هرگز نشود مهر تو ای شوخ فراموش

کی آتش عشق تو شود یک سره خاموش

هر جا که نشستم سخن از عشق تو گفتم

با اشک جگر سوز دل سخت تو سفتم

خاک ره این کوچه به خار مژه رفتم

دل می تپد از شوق که امروز کجایی

شاید که دگر باره از این کوچه بیایی

گویند ضریح چشمان تو معجره دارد

ای کاش من زائر چشمان تو بودم

سالها گشتم تو را پیدا کنم

گل عشق تو هستم شبنمم باش

دلم دنیای زخمه مرحمم باش

ز درد بی کسی قلبم شکسته

به شهر بی کسی ها همدمم باش

بازیچه ی دست یار بودن عشق است

در پنجه ی غم شکار بودن عشق است

در محکمه ای که یار باشد قاضی

محکوم طناب دار بودن عشق است

ما حال دل خویش نهفتیم و نگفتیم

 شب تا سحر از درد نخفتیم و نگفتیم

با رشته مژگان همه شب دانه اشکی

 از گریه نهان داشته سفتیم و نگفتیم

در راه محبت به خیال قدم تو

هر مرحله را با مژه رفتیم و نگفتیم

در سینه خود راز غم عشق خیالی

چون غنچه به صد پرده نهفتیم و نگفتیم

من ندانم که خدایا ز چه بحر

در دلم عشق کسی جای گرفت

عشق همچون چکشی اهن وار

بر سر من بنواخت و ارام گرفت

در دل من بشدش غلغله ی جوشانی

که در ان من نتوانم که کنم ارامی